poniedziałek, 30 marca 2015
piątek, 27 marca 2015
Zapowiedź: książka "Władca Lewawu" Doroty Terakowskiej - myślę, że Wam się spodoba
Kolejna propozycja lekturowa: Władca Lewawu Doroty Terakowskiej...
Bartek jest zwykłym chłopcem. Urodził się w Krakowie. Minęło już dziewięć lat, odkąd jego rodzice zniknęli bez śladu. ... Czy na pewno? A jeśli wszystko jest na odwrót?
W poszukiwaniu zaginionej mamy Bartek wielokrotnie przemierza stare miasto. Kolejna wyprawa na Wawel przynosi zaskakujące odkrycie. Jeden z korytarzy Smoczej Jamy wiedzie na brzeg Wisły niby ten sam, lecz jakiś inny. Przed Bartkiem otwiera się Kraków ale jakby po drugiej stronie lustra. Wokark, Lewaw tak nazywają się teraz miejsca, które dotąd nie miały dla Bartka tajemnic. Poznanie ich zagadek będzie wymagało wiele odwagi. Czy warto narażać się na gniew mrocznego władcy Lewawu? Czy chłopiec dowie się prawdy o sobie i swojej rodzinie?
W poszukiwaniu zaginionej mamy Bartek wielokrotnie przemierza stare miasto. Kolejna wyprawa na Wawel przynosi zaskakujące odkrycie. Jeden z korytarzy Smoczej Jamy wiedzie na brzeg Wisły niby ten sam, lecz jakiś inny. Przed Bartkiem otwiera się Kraków ale jakby po drugiej stronie lustra. Wokark, Lewaw tak nazywają się teraz miejsca, które dotąd nie miały dla Bartka tajemnic. Poznanie ich zagadek będzie wymagało wiele odwagi. Czy warto narażać się na gniew mrocznego władcy Lewawu? Czy chłopiec dowie się prawdy o sobie i swojej rodzinie?
źródło: lubimyczytac
A to już sama autorka powieści:
Dorota Terakowska, właśc. Barbara Rozalia Terakowska (ur. 30 sierpnia 1938 w Krakowie, zm. 4 stycznia 2004), polska pisarka i dziennikarka.Ukończyła socjologię na UJ. Przez wiele lat pracowała jako redaktor i publicysta w „Gazecie Krakowskiej”, „Przekroju” i „Zeszytach Prasoznawczych”;
Autorka m.in.: Próby generalnej (1986, zbiór reportaży wydany w podziemnym wydawnictwie „Nowa”), Babci Brygidy szalona podróż po Krakowie (1986, debiut literacki), Władca Lewawu, Lustro pana Grymsa (1995), Córka czarownic (1992), Samotność bogów (1998), Tam gdzie spadają anioły (1998) (trzy ostatnie wyróżnione nagrodami polskiej sekcji Międzynarodowej Izby ds. Książek dla Młodych), Poczwarka (2001). W kwietniu 2003 r., za powieść Ono, otrzymała nagrodę: "Krakowska Książka Miesiąca".
Twórczość:
- Lustro Pana Grymsa (1985; napisana w 1984)
- Guma do żucia (1986; w drugim obiegu)
- Próba generalna (1986; reportaże)
- Babci Brygidy szalona podróż po Krakowie (1987; napisana w 1979)
- Władca Lewawu (1989; napisana w 1982);
- Córka czarownic (1991; napisana w okresie 1985-1988; w 1994 wpisana na Listę Honorową IBBY)
- W krainie Kota (1998)
- Cyrk Burmistrza (sztuka)
- Samotność bogów (1998)
- Tam gdzie spadają anioły (1999)
- Poczwarka (2001)
- Ono (2003)
- Dobry adres to człowiek (2004)
- Babci Brygidy szalona podróż po Krakowie. Dzień i noc czarownicy. (2005)
- Muzeum Rzeczy Nieistniejących (2006; zbiór felietonów publikowanych na łamach „Przekroju” w latach 1998-2000)
- Piąty talerz
Grób Terakowskiej na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie
niedziela, 22 marca 2015
Powtórka do testu czytania ze zrozumieniem:)
1. Wyrazy pokrewne tworzą rodzinę wyrazów.
szkoła
szkółka
przyszkolny
przedszkole
przedszkolak
szkolić
Te wyrazy są wyrazami pokrewnymi, bo mają wspólną cząstkę.
ćwiczenie powtórkowe:
Znajdź wyrazy pokrewne.
biel, podwórko, zabielić, dwór, koło, pisać, kółko, pisak, książka, drzewo, księgarnia, drewno
2. Synonimy (wyrazy bliskoznaczne) to wyrazy o podobnym znaczeniu,
np. grzejnik - kaloryfer
śmiać się - chichotać się
auto - samochód
iść - maszerować
ćwiczenie powtórkowe:
Dopisz synonimy do podanych wyrazów:
stać -
iść -
tworzyć -
niszczyć -
UWAGA! Podpowiedzi w grze dydaktycznej nieco niżej.
3. Antonimy to wyrazy przeciwstawne,
np. biały - czarny
dobry - zły
smutek - radość
wysoki - niski
ćwiczenie powtórkowe:
Dopisz antonimy do podanych wyrazów:
mądry -
gruby -
zmęczony -
optymista -
4. Homonimy to wyrazy o takim samym znaczeniu, lecz odmiennym znaczeniu, pochodzeniu i czasem także pisowni,
np. Bóg - Bug - buk - bóg
stuk - stóg
lud - lód
może - morze
szkoła
szkółka
przyszkolny
przedszkole
przedszkolak
szkolić
Te wyrazy są wyrazami pokrewnymi, bo mają wspólną cząstkę.
ćwiczenie powtórkowe:
Znajdź wyrazy pokrewne.
biel, podwórko, zabielić, dwór, koło, pisać, kółko, pisak, książka, drzewo, księgarnia, drewno
2. Synonimy (wyrazy bliskoznaczne) to wyrazy o podobnym znaczeniu,
np. grzejnik - kaloryfer
śmiać się - chichotać się
auto - samochód
iść - maszerować
ćwiczenie powtórkowe:
Dopisz synonimy do podanych wyrazów:
stać -
iść -
tworzyć -
niszczyć -
UWAGA! Podpowiedzi w grze dydaktycznej nieco niżej.
3. Antonimy to wyrazy przeciwstawne,
np. biały - czarny
dobry - zły
smutek - radość
wysoki - niski
ćwiczenie powtórkowe:
Dopisz antonimy do podanych wyrazów:
mądry -
gruby -
zmęczony -
optymista -
4. Homonimy to wyrazy o takim samym znaczeniu, lecz odmiennym znaczeniu, pochodzeniu i czasem także pisowni,
np. Bóg - Bug - buk - bóg
stuk - stóg
lud - lód
może - morze
czwartek, 19 marca 2015
Test czytania ze zrozumieniem
„Było to na początku
XII wieku- opowiadałem.- W czasach gdy w wyniku znanych wam z historii słynnych wypraw krzyżowych
powstało w Palestynie tak zwane Królestwo Jerozolimskie powołane do obrony
grobu Chrystusa. Państwa chrześcijańskie w Ziemi Świętej ciągle jednak
cierpiały na brak ludzi, gdyż krzyżowcy, rekrutujący się z rycerzy ochotników,
po odbyciu krucjaty zazwyczaj wracali do swoich ojczystych krajów w Europie.
Muzułmanom niekiedy nie miał kto stawić czoła i wówczas to, w czasie takiego
właśnie niespodziewanego napadu muzułmanów, do walki z nimi wystąpili także
zakonnicy opiekujący się w Jerozolimie szpitalem Św. Jana. Muzułmanów odparto,
ale zakonnicy na wszelki wypadek nie rozstawali się już z mieczami, byli
jednocześnie zakonnikami i rycerzami. I tak zrodził się pierwszy na świecie
zakon rycerski szpitalników Św. Jana, czyli, jak ich nazywano: joannitów.
Oprócz opieki nad szpitalem zajęli się oni odprowadzaniem pielgrzymów z portów
do miejsc świętych i ochroną ich przed napaściami Saracenów.
Wkrótce, bo już w
roku 1118, powstał inny zakon rycerski o podobnym charakterze. Król
jerozolimski Baldwin II przeznaczył nowemu zakonowi na miejsce zamieszkania
budynek w pobliżu ruin świątyni Salomona. Świątynia po łacinie nazywa się
templum i stąd, od nazwy miejsca zamieszkania, ów zakon rycerski otrzymał nazwę
templariuszy. W niedługim czasie liczba zakonnych rycerzy znacznie wzrosła, a
liczne przywileje i majątki, jakie otrzymali od papieża Innocentego II i jego
następców, przyczyniły się do wzrostu ich potęgi. Trzeba bowiem wiedzieć, że na
obronę Ziemi Świętej łożyła niemal cała chrześcijańska Europa i wiele sum na
ten cel zebranych trafiło do templariuszy. Oprócz normalnych zakonnych ślubów,
a więc ślubu posłuszeństwa, czystości i ubóstwa, rycerze zakonni musieli także przyjmować
obowiązek walki z muzułmanami. Wstąpić zaś do zakonu templariuszy mógł tylko
człowiek pochodzący ze stanu rycerskiego, z małżeństwa prawego, stanu wolnego,
wolny od zarzutu ciężkiego przestępstwa, a także człowiek nieułomny, jako że
zakonników czekała walka. Bracia zakonni, czyli rycerze zakonu templariuszy,
nosili białe płaszcze z czerwonym ośmiokątnym krzyżem. Chorągiew zakonna była
czarno- biała. Wypisana na niej została dewiza: Non nobis, Domine, non
nobis, sed nomini Tuo da gloriam, co znaczy: Nie dla nas, Panie, nie dla
nas, lecz dla chwały Twego imienia. [...]
Dla tych, którzy walczyli o Ziemię Świętą, płynęły szczodrze pieniądze, a także przywileje, które nadawali im papieże, królowie i książęta, aby zakon był dostatecznie bogaty i mógł sprostać zadaniom walki z muzułmanami. W XIII wieku templariusze bardzo rozprzestrzenili się na Bliskim Wschodzie. Mieli swoje posiadłości i zamki również na Półwyspach Apenińskim i Pirenejskim, w Brytanii, Irlandii, Niemczech, we Francji, Czechach, Austrii, na Morawach, a także w Polsce, dokąd w 1156 roku, po powrocie z wyprawy krzyżowej, sprowadził templariuszy książę Henryk Sandomierski. Templariusze bogacili się nie tylko dzięki nadaniom, ale także zajmując się przewozem pielgrzymów do Palestyny i przesyłką ich pieniędzy. W ten sposób podejmowali oni wielkie operacje bankowe i znakomicie zarabiali. W XIII wieku templariusze nagromadzili ogromne bogactwa, które tylko w części wydatkowali na walkę o Ziemię Świętą, dokąd posyłali rycerzy własnych i najemnych. Resztę swych dochodów używali na dostatnie życie na Zachodzie, a także na prowadzenie własnej polityki, czym budzili nienawiść i strach u ówczesnych władców. Wyobraźcie sobie bowiem organizację posiadającą swych ludzi i swe siedziby niemal we wszystkich krajach chrześcijańskiej Europy. Organizację liczną a bogatą, mającą wszędzie ogromne wpływy i stosunki, własną sieć szpiegowską. Za pomocą bogactw, tajnych informacji, sieci intryg i spisków starali się wpływać na przebieg wypadków politycznych w poszczególnych krajach. Te ich tajne zamysły wymagały oczywiście tajnych środków. Templariusze stali się mistrzami w układaniu szyfrów, którymi się porozumiewali. Zamki ich pełne były tajemnych przejść, skrytek, zapadni, przemyślnych mechanizmów otwierających i zamykających drzwi do podziemnych przejść. Nie dziwcie się więc, że choć znane są dokumenty wskazujące domniemane miejsce ukrycia legendarnych bogactw zakonu, nikt jeszcze nie trafił do skarbca templariuszy. A skarbiec i zawarte w nim przeogromne bogactwa były faktem niezbitym.”
Dla tych, którzy walczyli o Ziemię Świętą, płynęły szczodrze pieniądze, a także przywileje, które nadawali im papieże, królowie i książęta, aby zakon był dostatecznie bogaty i mógł sprostać zadaniom walki z muzułmanami. W XIII wieku templariusze bardzo rozprzestrzenili się na Bliskim Wschodzie. Mieli swoje posiadłości i zamki również na Półwyspach Apenińskim i Pirenejskim, w Brytanii, Irlandii, Niemczech, we Francji, Czechach, Austrii, na Morawach, a także w Polsce, dokąd w 1156 roku, po powrocie z wyprawy krzyżowej, sprowadził templariuszy książę Henryk Sandomierski. Templariusze bogacili się nie tylko dzięki nadaniom, ale także zajmując się przewozem pielgrzymów do Palestyny i przesyłką ich pieniędzy. W ten sposób podejmowali oni wielkie operacje bankowe i znakomicie zarabiali. W XIII wieku templariusze nagromadzili ogromne bogactwa, które tylko w części wydatkowali na walkę o Ziemię Świętą, dokąd posyłali rycerzy własnych i najemnych. Resztę swych dochodów używali na dostatnie życie na Zachodzie, a także na prowadzenie własnej polityki, czym budzili nienawiść i strach u ówczesnych władców. Wyobraźcie sobie bowiem organizację posiadającą swych ludzi i swe siedziby niemal we wszystkich krajach chrześcijańskiej Europy. Organizację liczną a bogatą, mającą wszędzie ogromne wpływy i stosunki, własną sieć szpiegowską. Za pomocą bogactw, tajnych informacji, sieci intryg i spisków starali się wpływać na przebieg wypadków politycznych w poszczególnych krajach. Te ich tajne zamysły wymagały oczywiście tajnych środków. Templariusze stali się mistrzami w układaniu szyfrów, którymi się porozumiewali. Zamki ich pełne były tajemnych przejść, skrytek, zapadni, przemyślnych mechanizmów otwierających i zamykających drzwi do podziemnych przejść. Nie dziwcie się więc, że choć znane są dokumenty wskazujące domniemane miejsce ukrycia legendarnych bogactw zakonu, nikt jeszcze nie trafił do skarbca templariuszy. A skarbiec i zawarte w nim przeogromne bogactwa były faktem niezbitym.”
Z.
Nienacki: „Pan Samochodzik i templariusze”
1. Do czego powołano Królestwo Jerozolimskie w
Palestynie?
....................................................................................................................
....................................................................................................................
1 pkt.
2. Państwa chrześcijańskie w Ziemi Świętej ciągle
cierpiały na brak ludzi, gdyż:
a) brak było ochotników
b) krzyżowcy po odbyciu krucjaty wracali do swych krajów
ojczystych
c) krzyżowcy, rekrutujący się z rycerzy ochotników,
umierali na dżumę.
1pkt.
3. Jak powstał zakon joannitów?
................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................ 3 pkt
4. Jakie zadania wykonywali rycerze zakonu joannitów?
a).....................................................................................................................
b) ....................................................................................................................
b) ....................................................................................................................
c)
.................................................................................................................... 3 pkt.
5. Skąd wzięła się nazwa zakonu templariuszy?
............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................... 2 pkt.
6. Wymień dwa śluby, jakie musieli złożyć rycerze
zakonni:
a)....................................................................................................................
b) .................................................................................................................... 2 pkt.
b) .................................................................................................................... 2 pkt.
7. Wymień dwa warunki, które musiał spełnić człowiek
chcący wstąpić do zakonu templariuszy:
a) ....................................................................................................
b) .................................................................................................... 2 pkt.
8. Dlaczego zakon templariuszy był bardzo bogaty?
a) Przywileje i majątki, jakie templariusze otrzymali od
papieża Innocentego II i jego następców, przyczyniły się do wzrostu potęgi
zakonu.
b) Na obronę Ziemi Świętej łożyła niemal cała
chrześcijańska Europa i wiele sum na ten cel zebranych trafiło do templariuszy.
c) Prawdziwa jest odpowiedź a) i b).
1 pkt.
9. Jak bogacili się templariusze?
a) zajmowali się przewozem pielgrzymów do Europy
b) zajmowali się przewozem pielgrzymów do Palestyny i
przesyłką ich pieniędzy
c) zajmowali się przewozem muzułmanów z Bliskiego Wschodu
na Półwysep Pirenejski 1 pkt.
10. Dlaczego templariusze budzili nienawiść i strach
ówczesnych władców?
a)....................................................................................................................
b) .................................................................................................................... 2 pkt.
b) .................................................................................................................... 2 pkt.
11. Jak templariusze starali się wpływać na przebieg
wypadków politycznych
w poszczególnych krajach?
w poszczególnych krajach?
a)....................................................................................................................
b) ....................................................................................................................
b) ....................................................................................................................
c)
.................................................................................................................... 3 pkt
12. W czym templariusze stali się mistrzami?
............................................................................................................................................................................................................................................................. 1 pkt.
13. Z czego słynęły zamki templariuszy?
.................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................. 2 pkt.
Razem:
24 pkt.
środa, 18 marca 2015
Zapowiedź piątkowych zajęć:)
Przeczytaj
uważnie fragment powieści „W pustyni i w puszczy”. Odpowiedz na pytania.
„Koło godziny
drugiej po południu upał, mimo iż pora była zimowa, uczynił się niezwykły. Na
niebie nie było żadnej chmurki, ale krańce widnokręgu poszarzały. Nad karawaną
unosiło się kilka sępów, których rozpostarte szeroko skrzydła rzucały ruchome,
czarne cienie na płowe piaski. W rozpalonym powietrzu czuć było jakby swąd.
Wielbłądy nie przestając pędzić poczęły dziwnie chrząkać. Jeden z Beduinów
zbliżył się do Idrysa.
- Zanosi się na
coś niedobrego - rzekł.
- Co myślisz? -
zapytał Sudańczyk.
- Złe duchy
zbudziły wiatr śpiący na zachodzie pustyni, a ów wstał z piasków i bieży ku
nam.
Idrys podniósł
się nieco na siodle, popatrzył w dal i odpowiedział:
- Tak jest.
Idzie z zachodu i południa, ale on nie bywa tak wściekły jak khmasin.[1]
- Trzy lata temu
zasypał jednak koło Abu-Hamel całą karawanę, a odwiał ją dopiero zeszłej zimy.
Ualla! Może mieć dosyć siły, by pozatykać nozdrza wielbłądów i wysuszyć wodę w
workach.
[…] Na
południowym zachodzie białawy przedtem widnokrąg pociemniał. Upał trwał ciągle
i słońce paliło głowy jeźdźców. Sępy wzbiły się widocznie bardzo wysoko,
albowiem cienie ich skrzydeł malały coraz bardziej, a w końcu znikły zupełnie.
Uczyniło się
duszno.
Arabowie
krzyczeli na wielbłądy, póki nie wyschły im gardła, po czym umilkli i nastała
cisza śmiertelna, przerywana stękaniem zwierząt. Małe dwa liski piaskowe[2] o ogromnych uszach przemknęły się koło
karawany, uciekając w stronę przeciwną.
Ten sam Beduin,
który poprzednio rozmawiał z Idrysem, ozwał się znowu jakimś dziwnym, jakby nie
swoim głosem:
- To nie będzie
zwykły wiatr. Ścigają nas złe czary. Wszystkiemu winien wąż.
- Wiem -
odpowiedział Idrys.
- Patrz,
powietrze drży. Tego nie bywa w zimie.
Jakoż rozpalone
powietrze poczęło drgać, a wskutek złudzenia oczu jeźdźcom wydało się, że
drgają i piaski. Beduin zdjął z głowy przepoconą myckę i rzekł:
- Serce
pustyni bije trwogą.
A wtem drugi
Beduin, jadący na czele jako przewodnik wielbłądów, odwrócił się i jął wołać:
- Idzie już!
idzie!”
Pytania:
1.
Jak była pora roku?
2.
Co to jest khmasin?
3.
Ile chmur naliczył Idrys na niebie?
4.
Kiedy wiatr zasypał koło Abu-Hamel całą karawanę?
5.
Jak nazywają się inaczej liski piaskowe?
6.
Wymień osoby rozmawiające w tym tekście.
7.
Określ zdanie podkreślone. Jaką częścią zdania
jest wyraz bije?
8.
Co ich ściga według Beduina?
9.
O czym świadczy to, że cienie sępów znikły?
10.
Co zbudziły złe duchy?
wtorek, 17 marca 2015
8 ciekawostek o książce "W pustyni i w puszczy"
- Pierwowzorem Stasia był jedyny syn polskiego inżyniera – Mieczysława Gieniusza – pracującego przy budowie Kanału Sueskiego. Chłopca porwali handlarze niewolników. Nigdy go nie odnaleziono.
- Z kolei pierwowzorem Nel była 10-letnia córka przyjaciela Sienkiewicza – Wandzia Ulanowska.
- Gdy w sierpniu 1908 Sienkiewicz wraz z żoną mieszkał w zabytkowym domu w Rudawie, codziennie rano przynosił mu świeże mleko lubiany przez niego miejscowy chłopiec, Staś Tarkowski. Jego imię i nazwisko otrzymał później główny bohater powieści.
- Powieść była pierwotnie wydana w odcinkach w latach 1910-1911 w „Kurierze Warszawskim” i z minimalnym opóźnieniem w stosunku do „Kuriera”, także w „Dzienniku Poznańskim”, „Słowie Polskim” i „Dzienniku Chicagowskim” w USA. Wydanie książkowe miało miejsce w 1911 w Warszawie. Część rękopisu powieści przechowywana jest w Ossolineum we Wrocławiu.
- Fikcyjna podróż Stasia i Nel trwała około pół roku - akcja rozpoczyna się w listopadzie 1884 roku, porwanie dzieci to styczeń 1885 r., a odnalezienie bohaterów to czerwiec 1885. Zatem podróż po Czarnym Lądzie trwała około 6 miesięcy.
- Staś i Nel przebyli około 4 ooo km.
- Powieść "W pustyni i w puszczy" powstała w 1911 roku, a jej inspiracją była podróż do Afryki, którą odbył Henryk Sienkiewicz dwadzieścia lat wcześniej (w 1890 roku) i opisał w "Listach z podróży do Afryki".
- Pierwotnie powieść miała nosić tytuł "Przygody dwojga dzieci w środkowej Afryce".
Subskrybuj:
Posty (Atom)
.jpg)



